Wat is bestemmingsplan in het Engels?

De vertaling die je het vaakst tegenkomt is zoning plan. Dat is vooral Amerikaans en dekt de lading maar half: in de Verenigde Staten regelt zoning vooral welke functie een gebied krijgt (wonen, bedrijven, winkels), terwijl een Nederlands bestemmingsplan daarnaast ook tot in detail de bouwregels vastlegt, zoals hoogtes, grenzen en oppervlaktes. In Brits-Engels hoor je eerder land-use plan of local development plan. Geen van die termen is een perfecte match, want elk land heeft zijn ruimtelijke ordening anders geregeld.

Sinds de Omgevingswet op 1 januari 2024 in werking trad, is het bestemmingsplan als losstaand plan aan het verdwijnen. Elke gemeente werkt nu toe naar één omgevingsplan voor haar hele grondgebied. In de overgangsperiode vormen de oude bestemmingsplannen samen het zogeheten tijdelijke deel van dat omgevingsplan: ze blijven gewoon gelden totdat de gemeente ze heeft omgezet. De overheid gebruikt in haar eigen Engelse teksten Environment and Planning Act voor de Omgevingswet en environment plan voor het omgevingsplan.

Voor jou als expat is vooral dit belangrijk: de Engelse term dient alleen om het te begrijpen. Bij de gemeente, de notaris of je hypotheekadviseur is het Nederlandse woord bestemmingsplan of omgevingsplan de juridisch geldende term. Wil je weten wat er op een adres mag, kijk dan naar de planregels en de kaart bij het geldende plan, met de bron en de datum erbij. Zo kijk je naar het echte plan en niet naar een vertaling ervan.