Wat is een mantelzorgwoning?
Een mantelzorgwoning is (tijdelijke) woonruimte in of bij een woning voor iemand die zorg geeft of krijgt. Denk aan een ouder die bij een kind komt wonen, of andersom. Vaak mag zo'n woonruimte vergunningvrij, zolang er een echte mantelzorgbehoefte is.
Of een mantelzorgwoning mag, hangt af van de plek en de vorm. In veel gevallen kan het vergunningvrij: in of bij een bijbehorend bouwwerk zoals een aanbouw of schuur, in het achtererfgebied achter en naast het huis. De landelijke voorwaarden zijn sinds 2024 geregeld in de Omgevingswet, vooral in het Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl). Voorheen stonden ze in het Besluit omgevingsrecht, de Bor. Belangrijk is dat je de mantelzorgbehoefte aannemelijk kunt maken, bijvoorbeeld met een verklaring van een huisarts of wijkverpleegkundige.
Het gaat meestal om een tijdelijke situatie. Valt de zorgbehoefte weg, dan is de extra woonruimte in principe niet meer bedoeld als zelfstandige woning. De exacte maten en voorwaarden, zoals hoe groot en hoe hoog een mantelzorgwoning mag zijn, staan in het Bbl en kunnen per situatie verschillen. Anders dan bij een gewone woning ontstaat er geen nieuwe woonbestemming. Op de kaart houdt de grond vaak de bestemming wonen. Sinds 1 januari 2024 heet het bestemmingsplan trouwens officieel het omgevingsplan, al spreken de meeste mensen nog gewoon van het bestemmingsplan.
Twijfel je of het op jouw adres kan? Vul je adres in om te zien welke bestemming en welk plan op jouw perceel gelden. Sommige gemeenten hebben eigen beleidsregels voor mantelzorgwoningen die verder gaan dan de landelijke regels, dus vraag het altijd na bij je gemeente zelf.
Voorbeeld: Een echtpaar plaatst achter hun huis een kleine, verplaatsbare woonunit zodat de hoogbejaarde moeder van een van hen dichtbij kan wonen en dagelijkse zorg krijgt. Zolang die zorgbehoefte er is, kan dit vaak vergunningvrij in het achtererfgebied.
Verwante begrippen
Wat geldt er op jouw perceel?
Zoek je adres en zie het op de kaart.